WegeMaluch.pl

FB TW G+ Zarejestruj Rejestacja / Login

Artykuły

Wegetarianizm i jego historia

historia wegetarianizmuWegetarianizm wywodzi się z Indii, a jego początek sięga II tysiąclecia p.n.e. Do Europy dotarł w VI wieku p.n.e. i był najbardziej popularny na obszarze Morza Śródziemnego. Już od 5-6 tysięcy lat temu kapłani starożytnego Egiptu nie jadali mięsa. Dzieli oni pokarmy na czyste i nieczyste. Zwłoki zwierzęce były nieczyste i nie wolno było ich nawet dotykać.

Wyraz wegetarianizm pochodzi od łacińskich słów vegetabilis – roślinny i vegetare – rosnąć, rozwijać się. Vegetus znaczy po łacinie hoży, zdrowy, jarski, a vegetarius to jarosz, czyli wegetarianin. Wegetarianizm (jarstwo) oznacza system żywienia, w którym wyłącza się pokarmy mięsne. Natomiast weganizm (jarstwo „czyste) odrzuca również produkty pochodzenia z ciał zwierząt, a więc mleko, sery, jajka. Weganizm uznaje tylko produkty pochodzenia roślinnego.

Wege = zdrowy

Niektórzy starożytni autorzy przekazywali wiadomości o pewnych krajach czy plemionach żywiących się na sposób jarski. Na przykład Hekatajos z Miletu, a za nim Tacyt podają, że Hiperboreanie zamieszkujący północną część Grecji, Trację (zwaną „czystą krainą”), nie jadali w ogóle mięsa (stąd nazywani byli ludźmi „czystymi”) i znani byli ze swego zdrowia.

Nawet w XX wieku, badacze odkrywali i opisali pewne ośrodki długowieczności, izolowane, głównie wysokogórskie okolice, gdzie od tysięcy lat żyją niewielkie narody czy plemiona żywiące się wyłącznie jarsko i odznaczające się uderzająco dobrym stanem zdrowia oraz długowiecznością. Można tu wymienić: „Szczęśliwą Dolinę”, czyli kraj Hunzów w Himalajach, dolinę Vilcabamba w Andach czy plemię Tubu żyjące w oazie daktylowej w środkowej części Sahary.

 

historia wegetarianizmuWegetarianizm wywodzi się z Indii, a jego początek sięga II tysiąclecia p.n.e. Do Europy dotarł w VI wieku p.n.e. i był najbardziej popularny na obszarze Morza Śródziemnego. Już od 5-6 tysięcy lat temu kapłani starożytnego Egiptu nie jadali mięsa. Dzieli oni pokarmy na czyste i nieczyste. Zwłoki zwierzęce były nieczyste i nie wolno było ich nawet dotykać.

Wyraz wegetarianizm pochodzi od łacińskich słów vegetabilis – roślinny i vegetare – rosnąć, rozwijać się. Vegetus znaczy po łacinie hoży, zdrowy, jarski, a vegetarius to jarosz, czyli wegetarianin. Wegetarianizm (jarstwo) oznacza system żywienia, w którym wyłącza się pokarmy mięsne. Natomiast weganizm (jarstwo „czyste) odrzuca również produkty pochodzenia z ciał zwierząt, a więc mleko, sery, jajka. Weganizm uznaje tylko produkty pochodzenia roślinnego.

Wege = zdrowy

Niektórzy starożytni autorzy przekazywali wiadomości o pewnych krajach czy plemionach żywiących się na sposób jarski. Na przykład Hekatajos z Miletu, a za nim Tacyt podają, że Hiperboreanie zamieszkujący północną część Grecji, Trację (zwaną „czystą krainą”), nie jadali w ogóle mięsa (stąd nazywani byli ludźmi „czystymi”) i znani byli ze swego zdrowia.

Nawet w XX wieku, badacze odkrywali i opisali pewne ośrodki długowieczności, izolowane, głównie wysokogórskie okolice, gdzie od tysięcy lat żyją niewielkie narody czy plemiona żywiące się wyłącznie jarsko i odznaczające się uderzająco dobrym stanem zdrowia oraz długowiecznością. Można tu wymienić: „Szczęśliwą Dolinę”, czyli kraj Hunzów w Himalajach, dolinę Vilcabamba w Andach czy plemię Tubu żyjące w oazie daktylowej w środkowej części Sahary.

 

Znani „dawni” wege

Dawni wegetarianie

Wielu starożytnych filozofów i twórców religii było wegetarianinami. Wymienić można: Buddę, Pitagorasa, Sokratesa, Platona, Hipokratesa, Owidiusza, Senekę. W „naszych” czasach jarstwo uprawiali Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Newton, Spinoza, Rousseau, Goethe, Wagner, Schiller, Byron, Schopenhauer, Lincoln, Nietsche, Ibsen, Gandhi, Tołstoj, Gorki (odkrywca witaminy B12).

 

„Droga” wegetarianizmu

Historia Wegetarianizmu

W swej współczesnej nowożytnej formie wegetarianizm rozwinął się w I-wszej połowie XX wieku w historia weganizmuAnglii. W 1847 roku powstało pierwsze brytyjskie towarzystwo wegetariańskie.

Dla rozwoju idei wegetariańskiej na przełomie XIX i XX wieku duże zasługi położył Tołstoj. Około 60 roku życia zaczął stopniowo przechodzić na jarstwo i propagować ten system żywienia. Skłonił też do tego swego przyjaciela Ludwika Zamenhofa, twórcę języka esperanto, oraz drugiego znanego esperantystę Leona Wienera, który założył pierwsze stowarzyszenie wegetariańskie w Niemczech i USA.

W Szwecji pierwsze towarzystwo założono w 1903 r. Natomiast w Japonii wegetarianie skupiają się wokół OOMOTO, pacyfistyczno-religijnej organizacji.

W 9150 r. założono w USA Międzynarodową Unię Wegetariańską (I.V.U), która zrzesza przedstawicieli różnych narodowości.

Gorliwym propagatorem jarstwa na skalę światową był dr med. Maks Bircher-Benner, twórca metody leczenia dietą surówkowo-jarską. Jego sanatorium w Zurychu stało się sławne dzięki doskonałym wynikom uzyskiwanym ta metodą w bardzo różnych chorobach.

 

Na polskim podwórku

Wegetarianizm w Polsce

Na początku XX wieku jarstwo propagował w Polsce Wincenty Lutosławski, zwłaszcza przez religijno-filozoficzną organizację, którą założył pod nazwą „Eleusis”.

W okresie międzywojennym jarstwo propagował w Polsce dr Apolinary Tarnowski, który w Kosowie prowadził sanatorium przyrodolecznicze. Działające w Polsce międzywojennej „Towarzystwo Teozoficzne” było ośrodkiem propagandy wegetarianizmu. Istniało zresztą również „Towarzystwo jaroszów”, które prowadziło jadłodajnie i wydawało pismo pt. „Wegetarianizm Polski”.

Po II wojnie światowej w Warszawie powstało „Towarzystwo Zwolenników Wegetarianizmu”. Gorliwym propagatorem jarstwa był Makary Sieradzki, z zawodu nauczyciel, który sam przez głodówkę i wegetarianizm wyleczył się z ciężkiej choroby serca.

Inną znaną postacią w tej dziedzinie była Halina Tarasowa, która założyła „Towarzystwo Wegetariańskie” w Olsztynie. Pierwszą obszerną monografię na temat wegetarianizmu opracowała i wydała aria Grodecka.

 

Odmiany wegetarianizmu:

odmiany wegetarianizmu

Odmiany wegetarianizmu

Laktoowowegetarianizm

Najbardziej rozpowszechniona odmiana wegetarianizmu. Polega na rezygnacji z potraw mięsnych (w tym także ryb). Do jadłospisu dopuszczone są natomiast produkty pochodzenia zwierzęcego takie jak: nabiał, jajka, miód.

Laktowegetarianizm

Popularna odmiana wegetarianizmu, gdzie oprócz mięsa i ryb, wyłącza się z jadłospisu także jajka. Laktowegetarianie dopuszczają spożywanie mleka i jego przetworów.

Owowegetarianizm

Dieta, która z produktów zwierzęcych dopuszcza jedynie spożywanie jajek.

Weganizm

Polega na rezygnacji ze spożywania wszelkich produktów odzwierzęcych. Poza mięsem wyłączone są więc z jadłospisu mleko, sery, jaja, miód.

Witarianizm

Dieta polegająca na spożywaniu wyłącznie świeżych warzyw i owoców. Odrzuca jakiekolwiek potrawy gotowane. Witarianie rezygnują również z wszelkich napojów typu kawa, herbata, soki, na rzecz świeżej, najlepiej źródlanej wody. Nazwa witarianizm pochodzi od łacińskiego słowa vita- Zycie; są to bowiem pokarmy żywe- nie zabite i nie zmienione przez działanie wysokich temperatur.

Fruktarianizm (Fruitarianizm)

Oprócz mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego, fruktarianie nie jedzą żadnych owoców i warzyw, które musieliby zerwać. Ich pokarmem są owoce, które same spadną z drzewa. Dopuszczają także jedzenie małych ilości zielonych liściastych warzyw (szpinak, sałata).



Informacje pochodzą z książki „Wegetarianizm” , autor: Kinga Wiśniewska-Roszkowska

 

 







Cieszymy się, że tu trafiłaś / trafiłeś.

Prowadzimy prace nad przygotowaniem wersji mobilnej portalu wegemaluch.pl

Ta wersja platformy mobilnej jest w fazie testów! Prosimy o cierpliwość! (niektóre funkcje mogą nie działać w tej chwili)

 

Wegemaluch.pl Udostępnia materiały na licencji CC BY-NC-ND 4.0 Międzynarodowe. Materiały nieoznaczone CC BY-NC-ND 4.0 - Copyright by WegeMaluch.pl & MagYa 2011-2014. All rights reserved.

Wróć na górę

O Wegemaluch    O Nas    Regulaminy    Polityka Prywatności    Reklama    Promocja    Patronat    Admin    Kontakt    Faq    RSS    Toolbar

coffe Jesteś pewny by przełączyć w wersję dla komputerów stacjonarnych PC?