WegeMaluch.pl

FB TW G+ Zarejestruj Rejestacja / Login

Pies za kratkami wywiad z mjr Romanem Paszko

„W ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę” 

A Camus

Przyjaciele, czyli pies w celi
Pod taką nazwą programu kryje się przyjaźń jaka tworzy się pomiędzy skazanymi, biorącymi udział w programie a psami ze schroniska. Obserwujemy, że pomiędzy psem a opiekunem (w tym przypadku osobą pozbawioną wolności) tworzy się swoistego rodzaju więź. W takim trochę nietypowym miejscu jak zakład karny spotyka się człowiek i pies. W przypadku człowieka zawsze jest jakiś wybór, to on nieraz decyduje o tym jak spędzi swoje życie. Specjalnie używam słowa nieraz ponieważ często inne czynniki wpływają na to, że człowiek trafia na zła drogę (jest to, środowisko rodzinne, dysfunkcje w rodzinie, uzależnienia itp.). Inaczej rzecz ma się to z psami, tak naprawdę ich los zależy od nas „ludzi”, to my poprzez swoja lekkomyślność, brak odpowiedzialności powodujemy, że taki zwierzak z „kochającej rodziny” trafia do schroniska. Poprzez realizacje programu staramy się przywrócić wiarę zarówno skazanych iż mogą normalnie żyć i funkcjonować w społeczeństwie jak też wiarę psa w człowieka.


Kiedy i gdzie zrodził się pomysł?
Pomysł na realizację programu „Przyjaciele, czyli pies w celi” powstał cztery lat temu w ramach współpracy ze Schroniskiem Ciapek w Hajnówce. Areszt Śledczy w Hajnówce ze Schroniskiem współpracuje od 2007r, skazani wykonują nieodpłatne prace na rzecz schroniska, budują budy, kojce dla psów jak też pomagają w codziennej opiece nad psami. W trakcie trwania współpracy zaobserwowaliśmy, że skazani bardzo szybko nawiązują dobry kontakt z psami. Dlatego też postanowiliśmy rozszerzyć naszą współpracę o kolejne elementy, czyli tresurę psów i dogoterapię. Od wielu lat ten sposób resocjalizacji z dużymi sukcesami wykorzystywany jest w jednostkach penitencjarnych Stanów Zjednoczonych Ameryki i Europy Zachodniej.
Eksperymentalny program „Dogs Behind” zaczęto realizować, od 1987 roku, w trzech zakładach karnych USA. Więźniowie po ukończeniu specjalistycznego kursu zajmowali się układaniem psów – przewodników dla osób niewidomych. Zaobserwowano, że udział w zajęciach wpływa na zmniejszenie agresji, skazani lepiej funkcjonowali w warunkach izolacji, czuli się bardziej odpowiedzialni i potrzebni. Więźniowie po opuszczeniu zakładów łatwiej przystosowywali się do życia w normalnych warunkach (większość podejmowała pracę z psami ). Z czasem eksperymentalny program dogoterapii w zakładach karnych stał się programem narodowym, stosowanym w całych Stanach Zjednoczonych.

W Polsce tego typu działania podejmowała „Fundacja Ama Canem”. W 2005 roku, przy udziale Zakładu Poprawczego w Ignacowie Łódzkim i łódzkiego schroniska dla psów, zainicjowany został program pod nazwą „Pomóżmy Sobie”. Program ten miał na celu resocjalizację wychowanków poprzez socjalizacje psów przygotowywanych do adopcji. Młodzież przebywająca w zakładach poprawczych nabrała ( dzięki terapii ) właściwego stosunku do życia i szacunku do zwierząt.

Co sprawia, że zaufał Pan skazanym, że nie skrzywdzą zwierząt, którymi się opiekują?
Przed rozpoczęciem programu miałem dużo obaw. Zastanowiłem się jak skazani zareagują na psy i jak psy odnajdą się w takim miejscu jakim jest zakład karny. Należy zaznaczyć, że program tego typu realizowaliśmy jako pierwsi w Polsce. Musieliśmy od samego początku wszystko organizować sami, ale miałem to szczęście, że na swojej drodze spotkałem takich cudownych ludzi jak Agnieszka Terechowicz, Arkadiusz Dawidziak, Grzesiek Wesołowski i wielu naprawdę wielu innych, którzy okazywali nam bezinteresowna pomoc w realizacji programu.

Czy akcja będzie trwać „wiecznie”?
Ciekawe pytanie. Jak już wspominałem jako pierwsi zaczęliśmy wykorzystywać psy w resocjalizacji osób odbywających karę pozbawienia wolności. Za naszym przykładem poszło już kilka jednostek penitencjarnych i program podobnego typu realizowany jest w ZK Zabrze, AŚ Warszawa Białołęka czy też ZK Krzywaniec. Jeżeli to tylko będzie zależało od nas to postaramy się aby programy z elementami tresury i dogoterapii na stałe weszły do polskich zakładów karnych i aresztów śledczych. Moim marzeniem jest aby skazani szkolili psy jako psy asystujące dla osób niepełnosprawnych. Jeżeli jest to możliwe w Stanach Zjednoczonych do dlaczego nie można tego robić u nas.

„W ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę” 

A Camus

Przyjaciele, czyli pies w celi
Pod taką nazwą programu kryje się przyjaźń jaka tworzy się pomiędzy skazanymi, biorącymi udział w programie a psami ze schroniska. Obserwujemy, że pomiędzy psem a opiekunem (w tym przypadku osobą pozbawioną wolności) tworzy się swoistego rodzaju więź. W takim trochę nietypowym miejscu jak zakład karny spotyka się człowiek i pies. W przypadku człowieka zawsze jest jakiś wybór, to on nieraz decyduje o tym jak spędzi swoje życie. Specjalnie używam słowa nieraz ponieważ często inne czynniki wpływają na to, że człowiek trafia na zła drogę (jest to, środowisko rodzinne, dysfunkcje w rodzinie, uzależnienia itp.). Inaczej rzecz ma się to z psami, tak naprawdę ich los zależy od nas „ludzi”, to my poprzez swoja lekkomyślność, brak odpowiedzialności powodujemy, że taki zwierzak z „kochającej rodziny” trafia do schroniska. Poprzez realizacje programu staramy się przywrócić wiarę zarówno skazanych iż mogą normalnie żyć i funkcjonować w społeczeństwie jak też wiarę psa w człowieka.


Kiedy i gdzie zrodził się pomysł?
Pomysł na realizację programu „Przyjaciele, czyli pies w celi” powstał cztery lat temu w ramach współpracy ze Schroniskiem Ciapek w Hajnówce. Areszt Śledczy w Hajnówce ze Schroniskiem współpracuje od 2007r, skazani wykonują nieodpłatne prace na rzecz schroniska, budują budy, kojce dla psów jak też pomagają w codziennej opiece nad psami. W trakcie trwania współpracy zaobserwowaliśmy, że skazani bardzo szybko nawiązują dobry kontakt z psami. Dlatego też postanowiliśmy rozszerzyć naszą współpracę o kolejne elementy, czyli tresurę psów i dogoterapię. Od wielu lat ten sposób resocjalizacji z dużymi sukcesami wykorzystywany jest w jednostkach penitencjarnych Stanów Zjednoczonych Ameryki i Europy Zachodniej.
Eksperymentalny program „Dogs Behind” zaczęto realizować, od 1987 roku, w trzech zakładach karnych USA. Więźniowie po ukończeniu specjalistycznego kursu zajmowali się układaniem psów – przewodników dla osób niewidomych. Zaobserwowano, że udział w zajęciach wpływa na zmniejszenie agresji, skazani lepiej funkcjonowali w warunkach izolacji, czuli się bardziej odpowiedzialni i potrzebni. Więźniowie po opuszczeniu zakładów łatwiej przystosowywali się do życia w normalnych warunkach (większość podejmowała pracę z psami ). Z czasem eksperymentalny program dogoterapii w zakładach karnych stał się programem narodowym, stosowanym w całych Stanach Zjednoczonych.

W Polsce tego typu działania podejmowała „Fundacja Ama Canem”. W 2005 roku, przy udziale Zakładu Poprawczego w Ignacowie Łódzkim i łódzkiego schroniska dla psów, zainicjowany został program pod nazwą „Pomóżmy Sobie”. Program ten miał na celu resocjalizację wychowanków poprzez socjalizacje psów przygotowywanych do adopcji. Młodzież przebywająca w zakładach poprawczych nabrała ( dzięki terapii ) właściwego stosunku do życia i szacunku do zwierząt.

Co sprawia, że zaufał Pan skazanym, że nie skrzywdzą zwierząt, którymi się opiekują?
Przed rozpoczęciem programu miałem dużo obaw. Zastanowiłem się jak skazani zareagują na psy i jak psy odnajdą się w takim miejscu jakim jest zakład karny. Należy zaznaczyć, że program tego typu realizowaliśmy jako pierwsi w Polsce. Musieliśmy od samego początku wszystko organizować sami, ale miałem to szczęście, że na swojej drodze spotkałem takich cudownych ludzi jak Agnieszka Terechowicz, Arkadiusz Dawidziak, Grzesiek Wesołowski i wielu naprawdę wielu innych, którzy okazywali nam bezinteresowna pomoc w realizacji programu.

Czy akcja będzie trwać „wiecznie”?
Ciekawe pytanie. Jak już wspominałem jako pierwsi zaczęliśmy wykorzystywać psy w resocjalizacji osób odbywających karę pozbawienia wolności. Za naszym przykładem poszło już kilka jednostek penitencjarnych i program podobnego typu realizowany jest w ZK Zabrze, AŚ Warszawa Białołęka czy też ZK Krzywaniec. Jeżeli to tylko będzie zależało od nas to postaramy się aby programy z elementami tresury i dogoterapii na stałe weszły do polskich zakładów karnych i aresztów śledczych. Moim marzeniem jest aby skazani szkolili psy jako psy asystujące dla osób niepełnosprawnych. Jeżeli jest to możliwe w Stanach Zjednoczonych do dlaczego nie można tego robić u nas.

Uczestnicy

Kto może wziąć udział w programie. Jak dobieramy uczestników.
Udział w zajęciach jest dobrowolny, skazany do udziału w programie zostaje zakwalifikowany po wstępnej rozmowie z wychowawcą, psychologiem i osobami prowadzącymi zajęcia. Program skierowany jest do skazanych dorosłych, w rozumieniu kodeksu karnego wykonawczego, tzn. osób które ukończyły 21 rok życia. W zajęciach mogą uczestniczyć skazani z podgrupą klasyfikacyjną P - 1 oraz skazani z podgrupą P – 2 odbywający karę pozbawienia wolności w Areszcie Śledczym w Hajnówce. Przy kwalifikacji do programu brany jest pod uwagę okres pozostałej do odbycia kary pozbawienia wolności, termin nabycia uprawnień do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie oraz zachowanie skazanego w zakładzie karnym. W zajęciach nie mogą brać udziału skazani, którzy swoją postawą i zachowaniem mogą stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa aresztu śledczego, osób prowadzących i psów.


Jakie psy biorą udział w akcji?

Do udziału w zajęciach wybierane są psy w wieku do 2 lat, chociaż zdarzają się również wyjątki. Staramy się dawać szanse dla wszystkich psów, a zwłaszcza dla tych, które od dłuższego czasu przebywają w schronisku i mają małe szanse na adopcję np. aktualnie w programie uczestniczy pies KUKIEL, który nie ma jednego oka. Wyboru psów dokonują osoby prowadzące zajęcia i pracownicy schroniska. Założeniem programu jest aby jeden pies był pod opieką jednego skazanego. W przypadku opuszczenia zakładu karnego przez skazanego (w związku z np. przetransportowaniem do innej placówki penitencjarnej, otrzymaniem przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, warunkowego przedterminowego zwolnienia) dla psa jest przydzielony inny przewodnik - skazany. Psy do udziału w zajęciach są dowożone na teren Aresztu Śledczego a po ich zakończeniu wracają do schroniska. Aktualnie brak jest możliwości aby psy przez okres trwania programu przebywały na terenie aresztu.

Skazany i pies

Czy skazany opiekuje się jednym psem. Jakie są etapy programu i na czym polegają?
Jak już wcześniej wspominałem staramy się organizować zajęcia w taki sposób, aby każdy skazany mógł pracować z przydzielonym mu psem. Tutaj też zdarzają się odstępstwa ponieważ w trakcie zajęć obserwując postępy i zaangażowanie skazanych w realizacje programu często dokonujemy zmian.

Program dzieli się na dwa etapy. Początkowo są realizowane zajęcia teoretyczne w formie cyklu wykładów i spotkań z przedstawicielami stowarzyszeń i fundacji zajmujących się psami, jak również z pracownikami schroniska i weterynarzem. Skazani nabywają wiedzy na temat kompleksowej opieki nad psem (pielęgnacji, karmienia, itp), oraz poznają zasady zachowania się w stosunku do psa, sygnały uspokajające, sposoby postrzegania i rozumienia świata przez psy. Ta cześć programu trwa około 2-óch miesięcy. Następnie przechodzimy do zajęć praktycznych, które poprzedzone są wyborem psów do programu. Zajęcia praktyczne rozpoczynają się pierwszym kontaktem z psem, poszczególnym skazanym przydzielane są psy. I tu też nic na siłę. To tak naprawdę psy wybierają swoich przyszłych opiekunów. Wszyscy skazani zbierają się w kole osoby prowadzące zajęcia oprowadzają psy pośród skazanych i jednocześnie obserwują zachowanie zarówno psów jak i skazanych. Następnie każdemu ze skazanych przekazywany jest pies i rozpoczynają się właściwe zajęcia. Zajęcia praktyczne odbywają się trzy razy w tygodniu po trzy godziny.


Jak wygląda przykładowy dzień skazanego z psem. Co należy do ich obowiązków?

Psy dowożone są na zajęcia ze schroniska. Po przyjeździe do aresztu, opiekę nad psami przejmują skazani. Zajęcia zaczynają się od socjalizacji psa, pies jest pielęgnowany przez skazanych i przygotowywany do zajęć. Następnie pod czujnym okiem treserów i trenerów prowadzone są zajęcia. Skazani uczą psów podstawowych komend oraz zaufania do człowieka. Prowadzone są zajęcia zarówno grupowe jak i indywidualnie z każdym skazanym.


Jakie są dalsze losy psów?

Zanim pies zostanie przekazany do adopcji zapraszamy rodzinę chcąca adoptować psa do aresztu w celu udziału w zajęciach z psami. W trakcie zajęć skazany, który przekazuje psa do adopcji uczy w jaki sposób komunikować się z psem, jak wydawać komendy oraz w jaki sposób opiekować się psem. Następnie osoba chcąca adoptować psa pod okiem skazanego pracuje z psem i nabywa potrzebnych umiejętności do właściwej opieki nad czworonogiem.


Czy zdarzyło się, że w oparciu o opinię skazanego odmówiono adopcji psa jakiejś osobie.
Jak na razie nie zdarzyła się taka sytuacja. W miarę posiadanych możliwości przy współpracy z Kierownikiem schroniska Panią Alina Jarosz staramy się śledzić dalsze losy adoptowanych psów. Zapraszamy do udziału w zajęciach osoby które adoptowały psy po udziale w programie, aby mogły podzielić się swoim doświadczeniem i wrażeniami.

Moja motywacja

Co daje Panu siłę i motywację aby kontynuować program?
Uczestnicząc w zajęciach, (a staram się być na każdych zajęciach) obserwuje zmiany jakie zachodzą w skazanych. Mam satysfakcję, że moja praca zmienia skazanych. Dajemy im wybór i szanse na nowe życie, wyposażając w umiejętności ułatwiające odnalezienie się w społeczeństwie po odbyciu kary. W trakcie trwania programu skazani nabywają wiedzę, która umożliwi im podjęcie pracy w charakterze opiekuna lub trenera psów, a także pracy w schroniskach dla zwierząt. Udział w programie kształtuje poczucie odpowiedzialności, systematyczności, cierpliwości, humanitarnego stosunku do zwierząt, umiejętności wyrażania pozytywnych emocji, uczy nawiązywania pozytywnego, emocjonalnego kontaktu ze zwierzętami, a tym samym również z ludźmi.

Dwóch skazanych po ukończeniu pierwszej edycji programu aktualnie pracuje nieodpłatnie w Schronisku Ciapek. Nagłośnienie problemu bezdomności psów i ciężkiej sytuacji miejskiego schroniska skutkowało pozyskaniem środków finansowych na rzecz rozbudowy schroniska oraz karmę i leki dla zwierząt. Zwiększyła się również liczba adoptowanych psów.

Należy pamiętać, że wcześniej czy później skazany wyjdzie na wolność i między innymi od nas zależy jak on będzie przygotowany do tej wolności. W pierwszej edycji uczestniczyło w programie 14 bezdomnych psów, z czego 13 znalazło nowy dom.


Jakie najpiękniejsze i najbardziej wzruszające momenty wspomina Pan myśląc o programie?

Zaczynaliśmy jako pierwsi w Polsce, nie mogliśmy korzystać z wypracowanych już wzorców. Często w trakcie zajęć dokonywaliśmy modyfikacji i zmian, biorąc pod uwagę informacje zwrotne od skazanych jak i osób prowadzących zajęcia.
Pamiętam pierwszy dzień (02 kwietnia 2011r.) kiedy psy po raz pierwszy miały pojawić się na terenie aresztu. Ile było wtedy obaw i niewiadomych, zastanowiłem się czy nie porywamy się na rzecz niemożliwa do wykonania.
Pamiętam pierwszy kontakt skazanych z psami, ten błysk w ich oku, pierwsze głaskanie i przytulanie. Ci twardzi faceci (poniekąd to tylko pozory stworzone dla potrzeb rzeczywistości więziennej) okazywali tyle wzruszenia i ciepła tym zagubionym i skrzywdzonym przez „ludzi” zwierzętom.
Pamiętam pierwsze adopcje, ukrywane wzruszenie przed adopcją psa. Do skazanych docierała myśl, ze za chwile muszą się pożegnać ze swoim pupilem- przyjacielem, z którym pracowało się i przyjaźniło przez kilka miesięcy.

Empatia

Można nauczyć człowieka empatii i miłości do czworonogów. Od kiedy należy zacząć naukę?
Moim zdaniem to wszystko zależy od wychowania i wzorców jakie przekazują nam rodzice. Im wcześniej zaczniemy swoją przygodę ze zwierzętami tym lepiej dla nas. Pierwsze kontakty oczywiście budzą wiele obaw i powinny odbywać się pod nadzorem osoby dorosłej ale te pierwsze wrażenia są najważniejsze. Kontakt ze zwierzęciem uwrażliwia, pomaga poznawać otaczający świat oraz wzbogaca nasze odczucia o kolejne doświadczenia. To my ludzie dorośli uczymy dzieci jak powinny wyglądać poprawne relacje ze zwierzętami. I to od nas zależy czy ten mały człowieczek w przyszłości wyrośnie na człowieka wrażliwego na los zwierząt.
W swojej pracy miałem wiele doświadczeń, może nie tyle z małymi dziećmi, co z osobami niepełnosprawnymi. Mogło by się wydawać, że psy, skazani i osoby niepełnosprawne to egzotyka w takim miejscu jak zakład karny, ale w naszym przypadku i to się sprawdziło. Skazani pod nadzorem tresera i dogoterapeuty prowadzili zajęcia z wykorzystaniem psów dla osób niepełnosprawnych. Proszę mi wierzyć, że wyniki przerosły nasze najśmielsze oczekiwania. A zobaczyć uśmiech na twarzy niepełnosprawnego dzieciaka rekompensuje cały wysiłek włożony w organizacje i prowadzenie zajęć.


Bardzo często można usłyszeć o przejawach maltretowania zwierząt – gdzie można upatrywać źródeł bestialstwa ludzi?

Wydaje się nam, że jako ludzie niepodzielnie władamy całym światem. Często nie patrząc na potrzeby innych istot dokonujemy nieodwracalnych zmian w środowisku. Bywa tak, że ulegamy wpływom innych ludzi, mody kupujemy sobie lub dzieciom wymarzonego pupila, nie zdając sobie sprawy z tego z jakimi obowiązkami jest to związane. Szybko okazuje się, że nasz pupil ma swoje wymagania, trzeba o niego dbać, wyprowadzać na spacer, poświęcać mu czas. Nie zdajemy sobie sprawy z tego, że pies traktuje nas jako członka stada, do którego myśli, że też należy. Jakie jest jego zdziwienie, że mimo okazywanej miłości i wierności jego pan pozostawia go w lesie, wyrzuca z samochodu bo opieka zajmowała zbyt dużo czasu. Jestem zwolennikiem czipowania zwierząt bo wtedy łatwiej można byłoby ustalić właściciela zwierzęcia i wyciągnąć wobec niego konsekwencje. Poprzez realizacje programu uczymy nawiązywać właściwe relacje ze zwierzętami oraz uczulamy nie tylko skazanych, ale również uczulamy społeczeństwo na los bezpańskich psów. Pokazujemy, że jeżeli my w areszcie jesteśmy w stanie pomagać dla bezdomnych zwierząt to tym bardziej każdy z nas jest w stanie okazać taka pomoc.

Serce dla zwierząt

Został Pan nominowany do nagrody „Serce dla Zwierząt”. Co dla Pana oznacza ta nominacja?
Jest to dla mnie przeogromne wyróżnienie, znaleźć się w gronie tylu znamienitych osób, którym nie jest obcy los zwierząt. Tak naprawdę na ta nominacje pracowało wiele osób, które swoim zaangażowaniem pozwoliły mój pomysł urzeczywistnić. Wielkie podziękowania należą się Agnieszce, Arkowi, Grześkowi, Dorocie, Andrzejowi, Marii, Piotrkowi, Ani, Asi oraz przedstawicielom wielu stowarzyszeń, fundacji i instytucji wspierających program, a przede wszystkim pracownikom Aresztu Śledczego w Hajnówce oraz mojej żonie Ewie wspierającej mnie we wszystkim, nawet w tych na pierwszy rzut beznadziejnych pomysłach. Byłbym zapomniał o naszym jak to w jednym ze swoich artykułów Pani Dorota Sumińska określiła aniele miłości Oskarze – psie bernardynie.

Program "Przyjaciele, czyli pies w celi" jest realizowany przy współpracy z Fundacją "Ama Canem", "Psi Ratownicy", N.C.K. „Silva Lupus” - Marta Czerwińska - Lichnerowicz i Arkadiusz Lichnerowicz, „CZENEKA”, „KARUNA”, Fundacja „KAJA”, Fundacja „ Fundacja Psi Uśmiech”, Stowarzyszeniem „Delta Polska” oraz z Panią Dorotą Suminską. Partnerami programu są: CZSW w Warszawie, OISW w Białymstoku, Urząd Miasta w Hajnówce, Starostwo Powiatowe w Hajnówce, Schronisko "Ciapek", Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych w Hajnówce, Podlaska IGB „Bielik”,Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Hajnówce Sklep Zoologiczny „Zwierzak” oraz Szkolny Klub Wolontariusza przy Zespole Szkół z Dodatkową Nauką Języka Białoruskiego. Patronat medialny sprawuje specjalistyczny wortal o psach www.psy24.pl, Kurier Poranny i Radio Racja.

 
Dla wegemaluch.pl, mjr Roman Paszko, dyrektor Aresztu Śledczego w Hajnówce
fot. AŚ Hajnówka oraz Służba Więzienna - www.sw.gov.pl







Cieszymy się, że tu trafiłaś / trafiłeś.

Prowadzimy prace nad przygotowaniem wersji mobilnej portalu wegemaluch.pl

Ta wersja platformy mobilnej jest w fazie testów! Prosimy o cierpliwość! (niektóre funkcje mogą nie działać w tej chwili)

 

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Poprzedni Następny
Jesteśmy otwarci na współpracę

Jesteśmy otwarci na współpracę

Wywiad

Podstawowa szkoła imienia Stanisława Kostki Potockiego nr. 261, lokalizacja warszawski wilanów. Od razu, bez owijania w bawełnę poruszam temat stołówki. Muszę przyznać, że dawno nie byłam tak miło zaskoczona. Pełna współpraca - wegetarianizm - proszę...

Zdrowie na talerzu, rozmowa z Iwoną Kibil, specjalistą ds. żywienia

Zdrowie na talerzu, rozmowa z Iwoną Kibi…

Wywiad

Od kiedy i dlaczego zostałas weganką? Jestem weganką od kilku lat (nie potrafię dokładnie sprecyzować od kiedy) i przechodziłam w ten nurt żywienia stopniowo. Od czasu liceum byłam wegetarianką jedzącą nabiał...

Polskie Towarzystwo Dietetyki. Prawidłowe odżywianie to styl życia, dr. inż. Danuta Gajewska

Polskie Towarzystwo Dietetyki. Prawidłow…

Wywiad

Temat zdrowego i świadomego jedzenia zagościł na dobre w m.in. mediach i internecie. Czy to jest nowa moda, która zaraz minie? To nie jest krótkotrwała moda na zdrowe żywienie tak jak...

Urszula Dudziak, Życie jest cudowne

Urszula Dudziak, Życie jest cudowne

Wywiad

Zostajesz poproszona o napisanie piosenki obrazującej Twoje życie. Jaki miałaby ona tytuł? Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Ja traktuje to wszystko co mnie spotkało, to moje...

Czesław i Elżbieta Lang, weganizm - nasza droga do zdrowia

Czesław i Elżbieta Lang, weganizm - nasz…

Wywiad

Kiedy i dlaczego zmieniliście styl życia? Czesław Lang:Stało się to trochę przypadkiem, trochę też z konieczności rzeczy, ponieważ w pewnym momencie mojego życia miałem problemy ze zdrowiem. Miałem problemy z arytmią, miałem...

Wegetarianizm po czesku, rozmowa z Jitka Skočková

Wegetarianizm po czesku, rozmowa z Jitka…

Wywiad

Ilu wegetarian i wegan jest w Czechach? Dysponujemy tylko badaniami przeprowadzonymi w 1999 roku przez firmę Stemmark. Według ich raportu w Republice Czeskiej żyje ok. 2% wegetarian. To jednak są już...

Przemoc to forma bezsilności, rozmowa z Lucyną Kicińską z Fundacji Dzieci Niczyje

Przemoc to forma bezsilności, rozmowa z …

Wywiad

Przemoc co kryje się pod tym słowem? Jak je rozumieć? Przemoc to bardzo szerokie pojęcie. To nie tylko bicie, które pozostawia widoczne ślady – siniaki, zadrapania czy złamaną rękę, to także...

Wege po angielsku, rozmowa z Liz O'Neill z brytyjskiego The Vegetarian Society

Wege po angielsku, rozmowa z Liz O'Neill…

Wywiad

Jaki jest stosunek Anglików do wegetarianizmu i weganizmu? Wegetarianizm jest traktowany jak coś 'normalnego', natomiast weganizm staje się coraz bardziej popularny. Oczywiście argumenty na rzecz weganizmu są powszechnie znane. Jednak większość...

Wegetarianizm w wydaniu bułgarskim - rozmowa z Lubomir'em Stoyanov'em

Wegetarianizm w wydaniu bułgarskim - roz…

Wywiad

Ilu wegetarian żyje w Bułgarii?Nie ma oficjalnych statystyk, ale sądzę, że jest to około 2-3% populacji.Od kiedy działa Wasza organizacja i ilu ma członków?Bułgarski wegetarianim i weganizm odrodził się w...

Mariusz Gierszewski, dziennikarz radia Zet. Wege dla mediów nie istnieje

Mariusz Gierszewski, dziennikarz radia Z…

Wywiad

Wegetarianizm i weganizm to tematy medialne czy tematy, których nie warto podejmować?To tematy, które trzeba podejmować, ale warto pamiętać, że dla mainstreamowych mediów są to tematy poboczne. Media ogólnopolskie sięgają...

Dieta tradycyjna jest dietą zabójczą, rozmowa z Prof. Januszem Książykiem

Dieta tradycyjna jest dietą zabójczą, ro…

Wywiad

Dieta wegetariańska wśród dzieci wzbudza wiele kontrowersji. Jak to się stało że Instytut "Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka" promuje ten sposób żywienia? Zespół lekarzy z CZD wychodzi z założenia, że promowanie...

Wegetarianizm, to spokojna, kojąca muzyka. Piotr Sawicki -  Pola Quartet Jazz

Wegetarianizm, to spokojna, kojąca muzyk…

Wywiad

Świat muzyka to świat dźwięków - czy od razu po przebudzeniu - obrazy, słowa, gesty układają się w nuty?Raczej melodie pojawiają się w mojej głowie pod wpływem różnych emocji. To...

Magdalena Środa. Mój wegetarianizm jest procesem

Magdalena Środa. Mój wegetarianizm jest …

Wywiad

Coraz częściej i głośniej mówi się o wegetarianizmie i wegetarianach. Ale również przy tej okazji przeciwnicy mają bardzo dużo do powiedzenia. Dlaczego w Polsce nie ma tolerancji dla nietradycyjnego życia?Bo...

Agnieszka Kaczanowska. Matki to mistrzynie zarządzania czasem.

Agnieszka Kaczanowska. Matki to mistrzyn…

Wywiad

Mama +dziecko + praca czy jedna kobieta może połączyć te składniki bez rezygnacji z siebie i swojego życia? Być może to mieszanka wybuchowa ;-) ale jakże ekscytująca! A tak na serio...

Stop dla doskonałości rozmowa z Martą Szyszko, założycielką bloga Niedoskonałamama.pl

Stop dla doskonałości rozmowa z Martą Sz…

Wywiad

Czym jest doskonałość w oczach kobiet - matek?Dobre pytanie! Myślę, że niemały mętlik wprowadza obraz medialny i oczekiwania społeczne. Matka, która w pełni oddaje się wychowaniu dzieci, jest na cenzurowanym, bo...

Fanatyzm jest niezdrowy, rozmowa z psycholog Dorotą Hołówką

Fanatyzm jest niezdrowy, rozmowa z psych…

Wywiad

Wegetarianizm i weganizm to tylko dieta czy również sposób myślenia, życia?Dla mnie jest to przede wszystkim sposób życia. Zauważyłam dużą zależność pomiędzy rozwojem osobistym, a sposobem odżywiania się, im więcej...

Pozytywna nienormalność, rozmowa z Anitą, matką i testerką kosmetyków

Pozytywna nienormalność, rozmowa z Anitą…

Wywiad

Od kiedy testujesz kosmetyki dla dzieci i kobiet?Kosmetyki dla kobiet testuję od czasu kiedy ich zaczęłam używać – jak każda z nas. Przecież kupując nowy kosmetyk nigdy nie ma się...

Julia Pietrucha. Nie godzę się na cierpienie zwierząt

Julia Pietrucha. Nie godzę się na cierpi…

Wywiad

Życie jest.... zaskakujące. Wiele rzeczy dzieje się obok nas, ale często nie zwracamy na nie uwagi. Dlatego staram się mieć otwarty umysł, słuchać ludzi, rozmawiać z nimi, żeby niczego nie przeoczyć. Budzi...

Katarzyna Bogucka. O ilustrowaniu dziecięcego świata

Katarzyna Bogucka. O ilustrowaniu dzieci…

Wywiad

Dzieci to bardzo wymagający odbiorcy - nie boi się Pani konfrontować swojej wizji ze światem Najmłodszych?Dzieci to przede wszystkim bardzo otwarci odbiorcy. Ich świat, a może bardziej jego otoczenie jest...

Lucyna Wieczorek. Dojrzewalnia róż

Lucyna Wieczorek. Dojrzewalnia róż

Wywiad

Dojrzewalnia Róż - co kryje się pod tą nazwą?Dojrzewalnia to przestrzeń sprzyjająca rozwojowi. Jesteśmy siecią kobiecych organizacji, które współpracują realizując projekty rozwojowe dla kobiet takiej jak właśnie startujący Festiwal PROGRESSteron...

Dominika Zaręba. Ekożycie bez granic

Dominika Zaręba. Ekożycie bez granic

Wywiad

Ekoturystka - brzmi ciekawie, intrygująco, ale również tajemniczo. Co kryje się pod tym hasłem?Ekoturystyka to styl podróżowania bliskiego naturze, aktywny i poznawczy. To podróżowanie w miejsca wyróżniające się bogactwem przyrody...

Marta Sobiło. Bo prawdziwe BLW dzieje się ‘przy okazji’

Marta Sobiło. Bo prawdziwe BLW dzieje si…

Wywiad

Wegetarianizm to dla Ciebie?Coś o co starałam się bardzo długo. Od lat. Pierwsza próba w 1LO- jakieś 15 lat. Pół roku bez mięsa, cała rodzina z wieczną pretensją. Ostatecznie pogorszył...

Agnieszka Mocarska. Wszystko ma duszę

Agnieszka Mocarska. Wszystko ma duszę

Wywiad

Wegetarianizm to dla Ciebie?Compassion over cruelty. Podoba mi się świat, w którym nie zabija się, nie poniża – ogólnie nie używa nikogo. Bliski jest mi indiański animizm, według którego wszystko...

Jola Słoma, Mirek Trymbulak. Smak smakuje węchem

Jola Słoma, Mirek Trymbulak. Smak smakuj…

Wywiad

Jak smakuje smak? Jola Słoma: Smak smakuje węchem. Niestety okazuje się, że bez węchu nie ma smaku. Przekonałam się o tym, gdy po powrocie z Indii zachorowałam na zapalenie płuc...

Karolina Gruszka. Wegetarianizm jest spójną częścią mnie

Karolina Gruszka. Wegetarianizm jest spó…

Wywiad

Od kiedy i dlaczego została Pani wege?Wegetarianką zostałam w siódmej klasie podstawówki. Wspólnie z przyjaciółką zaczęłyśmy interesować się problemami związanymi z ekologią, ochroną zwierząt. Po raz pierwszy prawdziwie uświadomiłam sobie...

Zwierze nie jest rzeczą wywiad z Cezarym Wyszyńskim

Zwierze nie jest rzeczą wywiad z Cezarym…

Wywiad

Budzisz się rano i o czym myślisz?Zastanawiam się czy będą dzisiaj korki w drodze do siedziby fundacji, co jest do zrobienia tego dnia – chyba o tym samym, co każdy...

Michał Olszański. Zwierzęta uczą miłości

Michał Olszański. Zwierzęta uczą miłości

Wywiad

Świat bez zwierząt byłby……Świat bez zwierząt byłby pusty i bezbarwny. W Pana domu schronienie znalazły cztery psy i dwa koty. Jak do Pana trafiły i czym Pana ujęły?Od 20 lat mieszkamy...

Magda Kumorek - Życie jest cudem

Magda Kumorek - Życie jest cudem

Wywiad

Magda Kumorek to spokojna woda czy nieokiełznany żywioł? Morze, które czasem bywa wzburzone. Czym jest dla Pani życie? Cudem. Co ceni a czego nienawidzi Pani u ludzi? Cenię szczerość i pasje ,nie lubię chamstwa i...

Patrycja Kosiarkiewicz - Słucham duszy

Patrycja Kosiarkiewicz - Słucham duszy

Wywiad

Wegetarianizm to dla Pani? Jedyna opcja. Od kiedy i dlaczego została Pani wegetarianką? Jestem vege od 1998. Dlaczego? Cóż, z powodów duchowych. Praktykuję pracę nad świadomością - gdy się to robi na poważnie...

Paulina Przybysz - Świat będzie lepszy

Paulina Przybysz - Świat będzie lepszy

Wywiad

Bycie wege to dla Ciebie....Rzecz naturalna. Zjedzenie mięsa jest dla mnie abstrakcyjne jak spożycie na przykład kawałka styropianu. Po prostu nie wiem po co miałabym robić coś tak dziwnego i...

Agata Buzek. Świadomy wegetarianizm

Agata Buzek. Świadomy wegetarianizm

Wywiad

Wegetarianizm to dla Pani.... Naturalna i prosta konsekwencja moich przekonań.Kocham zwierzęta i nie wyobrażam sobie że raz się nimi zachwycam, głaszczę, a za chwilę zjadam – i nie pamiętam że w...

Małgorzata Desmond o wegedzieciakach

Małgorzata Desmond o wegedzieciakach

Wywiad

Jak współczesna medycyna zapatruje się na dietę wegetariańską i wegańską wśród dzieci? Największe medyczne bądź żywieniowe organizacje na świecie, takie jak American Dietetic Association (Amerykańskie Stowarzyszenie Dietetyków), British Dietetic Association (Brytyjskie...

Sylwia Chutnik, prezes Fundacji MaMa dla wegemaluch.pl

Sylwia Chutnik, prezes Fundacji MaMa dla…

Wywiad

Sywila Chutnik to cicha woda czy trudny do ujarzmienia żywioł? To, oczywiście, zależy od sytuacji. Zazwyczaj jestem jednak spokojnym żywiołem.   Jesteś prezesem fundacji MaMa, czym się zajmujecie? Nasza fundacja zajmuje się szeroko pojętymi...

Dezerter dla WegeMaluch.pl

Dezerter dla WegeMaluch.pl

Wywiad

Wegetarianizm to tylko dieta czy też sposób na życie?Krzysztof Grabowski: Myślę, że jedno i drugie. Jeżeli podjęło się świadomą decyzję o rezygnacji z jedzenia mięsa, to siłą rzeczy wybrało się...

Barbara Labuda, wegetarianka od 20 lat

Barbara Labuda, wegetarianka od 20 lat

Wywiad

Jak wegetarianizm pojawił się w Pani życiu?Wegetarianizm pojawił się w moim życiu przeszło 20 lat temu, głownie dzięki  rozmowom o tym w jaki sposób hodowane są zwierzęta na ubój i...

Maria Szyszkowska 'O istocie wegetarianizmu'

Maria Szyszkowska 'O istocie wegetariani…

Wywiad

Wegetarianizm to dla Pani...Wegetarianizm jest dla mnie wyrazem szacunku dla zwierząt. Jest też zarazem protestem wobec swoistego kanibalizmu. Jest też wyrazem protestu wobec bestialskich metod hodowli drobiu i bydła. Jest...

Jedynie mądrze przemyślany, zbilansowany jadłospis wegetariański może być zdrowy.

Jedynie mądrze przemyślany, zbilansowany…

Wywiad

Rozmowa z Agnieszką Biernat, weganką od 21 lat, terapeutą-dietetykiem, właścicielką Gabinetu Dietoterapii na temat znaczenia diety w życiu dziecka w okresie niemowlęctwa oraz przedszkolnym. Dlaczego dieta odgrywa tak ważna rolę w...

Natalia Przybysz - jest mi coraz lepiej wśród bliskich

Natalia Przybysz - jest mi coraz lepiej …

Wywiad

O swoim prywatnym wegeświecie dla wegemaluch.pl opowiada Natalia Przybysz - Od kiedy i z jakich powodów przeszłaś na wegetarianizm?To było chyba w piątej klasie podstawówki. Nasza mama próbowała wszystkiego by wyleczyć się...

Każdy ma prawo decydować o tym, co znajduje się na jego talerzu.

Każdy ma prawo decydować o tym, co znajd…

Wywiad

Z Moniką Mrozowską o byciu "wege" - Wegetarianizm jest dla Ciebie......czymś tak naturalnym jak oddychanie :-) - Jak wegetarianizm kształtuje osobowość młodego człowieka?Bardzo wpływa na wzrost empatii i mam wrażenie, że...

Wegemaluch.pl Udostępnia materiały na licencji CC BY-NC-ND 4.0 Międzynarodowe. Materiały nieoznaczone CC BY-NC-ND 4.0 - Copyright by WegeMaluch.pl & MagYa 2011-2014. All rights reserved.

Wróć na górę

O Wegemaluch    O Nas    Regulaminy    Polityka Prywatności    Reklama    Promocja    Patronat    Admin    Kontakt    Faq    RSS    Toolbar

coffe Jesteś pewny by przełączyć w wersję dla komputerów stacjonarnych PC?